10/19/2019

CARLOS CASTILLO QUINTERO (ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΙΓΙΟ ΚΙΝΤΕΡΟ) - 8 ΠΟΙΗΜΑΤΑ (POEMAS)



(Edmund Dulac, Tanglewood tales, ed. 1918)




CARLOS CASTILLO QUINTERO
(Miraflores, Boyacá, Colombia, 1966)

Ha publicado las novelas Peces de nieve (2018), Gente rara en el balcón (2016) y Alicia Cocaine (2016); los libros de cuento Dalila Dreaming (2015), Espiral al Sur (2013), Carroñera (2007), y Los inmortales (2000), además de cinco poemarios. Ha sido incluido en antologías y revistas literarias de Colombia, Venezuela, Argentina, México, Puerto Rico, Estados Unidos, Francia y España. Cuentos, poemas, y textos suyos sobre escritura creativa han sido traducidos al inglés, al francés, al italiano, y al portugués. Ha ganado varios premios entre los que se destacan: Premio de Novela CEAB, 2015. Premio Bienal de Novela Corta Universidad Javeriana, 2012. Premio Nacional de Cuento convocado por el Ministerio de Cultura de Colombia y dirigido a directores de RENATA, años 2011 y 2012. Premio Nacional de Cuento Universidad Central, 2012. Premio Libro de Cuentos, CEAB 2012. Premio Libro de Poemas, CEAB 2007. Premio Nacional de Poesía Universidad Metropolitana de Barranquilla, 2002.
Por más de tres lustros ha sido director de Talleres de Creación Literaria, y profesor de Escritura Creativa en programas de pregrado y maestría. Actualmente es el director de Burdelianas Poetry (Revista y Sello Editorial).

ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΙΓΙΟ ΚΙΝΤΕΡΟ
(Μιραφλόρες, Μπογιακά, Κολομβία, 1966)

Έχει δημοσιεύσει τα μυθιστορήματα Χιονόψαρα (2018), Σπάνιοι άνθρωποι στο μπαλκόνι (2016) και Alicia Cocaine (2016), τα παραμύθια Η Δαλιδά ονειρεύεται (2015), Σπείρα στο Νότο (2013), Πτωματοφάγος (2007) και Οι αθάνατοι (2000). Επίσης πέντε ποιητικές συλλογές. Έχει συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά από την Κολομβία, τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή, το Μεξικό, το Πουέρτο Ρίκο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και την Ισπανία. Ιστορίες, ποιήματα και κείμενά του σχετικά με τη δημιουργική γραφή έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και πορτογαλικά. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα εξής: Βραβείο Μυθιστορήματος CEAB, 2015, Διετές Βραβείο Σύντομου Μυθιστορήματος  Πανεπιστήμιο Χαβεριάνα, 2012. Εθνικό Βραβείο Παραμυθιού από το Κολομβιανό Υπουργείο Πολιτισμού και απευθύνεται σε διευθυντές της RENATA, έτη 2011 και 2012 Εθνικό Βραβείο Παραμυθιού, Κεντρικό Πανεπιστήμιο, 2012. Βραβείο Βιβλίου Παραμυθιών, CEAB 2012. Βραβείο Βιβλίου Ποιημάτων, CEAB 2007. Εθνικό Βραβείο Ποίησης Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο Βαρανκίγια, 2002.
Για περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια είναι διευθυντής εργαστηρίων λογοτεχνικής δημιουργίας και καθηγητής δημιουργικής γραφής σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα. Σήμερα είναι διευθυντής της Burdelianas Poetry (Περιοδικό και εκδοτική σφραγίδα).

10/16/2019

ALBERT GARCIA I HERNÀNDEZ, Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ (EL PODER DE LA PALABRA)




EL PODER DE LA PALABRA

Eso que se dice.
Eso que evoca.
Eso que susurra.
Eso que se proclama.
Eso que puede ser extenso, también puede serbreve, por ejemplo: “venceremos” o “no pasarán”, palabras que tienen el poder de remover la responsabilidad y la decisión de cada uno, así que pasen los años. Más breve aún: “zoí”. Una sílaba ligada a la vida, porque la vida también es resistir y sostenerse.

La poesía juega con las palabras.
Es un juego peligroso. Para quien escribe un poema, pues muchas veces no sabe qué está diciendo. Para quien lo lee, pues interpreta y “completa” aquello que “creyó entender”. Pero parece que el peligro más grande es que llegue a manos de los fascistas, que sólo toleran la cursilería, la épica del macho, y poco más. Entonces, desde su pasión de ignorancia, encuentran sospechoso todo aquello que no entienden o mal entienden en la traducción a su pobre lenguaje. Y es aquí donde el poema es peligroso hasta la muerte porque lo perseguirán buscando su desaparición. Ese fenómeno grupal que es el fascismo, del que se sirve el verdadero amo, y que oculta su nombre particular cuando viola, cuando mata, cuando sólo queda su pestilente recuerdo, insiste en su odio contra la palabra. Puede llegar, en su delirio, a fusilarla. Literalmente: un poema pegado a un paredón y disparar.
Pero el poema es inmortal. Y ese es el poder de la palabra.
Los coroneles griegos persiguieron la poesía. Y los generales españoles lo hicieron más de 40 años que duró la dictadura; más, porque en mi país tenemos ejemplos actuales alarmantes. Muchas veces la poesía tiene que utilizar la resistencia y la clandestinidad. En los años 50, desde mi dormitorio infantil, cuando me creían durmiendo, escuchaba recitar en voz baja no sólo a mis padres sino también a extranjeros que llegaban a casa, poemas de Federico García Lorca, Miguel Hernández, Antonio Machado, Rafael Alberti, Pablo Neruda, pero también el “never more” rítmico de Edgar Allan Poe, o el “I sing and celebratemyself”, de Walt Whitman. Más tarde y a través de la música, perfecta aliada de la poesía, nos llegaba, cruzando una frontera vigilada, la poesía de Paul Éluard, Louis Aragon, Jacques Prévert, así como de aquellos cantantes que eran verdaderos poetas: Jacques Brel, Georges Brassens, Léo Ferré, Leonard Cohen.
No recuerdo cuándo empecé a escribir poesía, pero no exagero si digo que lo hice desde niño. Años más tarde y formando parte de grupos de música popular dediqué mi escritura a la letra de cancionesen catalán, tanto originales como versiones de otras lenguas.

ALBERT GARCIA I HERNÀNDEZ (ΑΛΜΠΕΡΤ ΓΚΑΡΘΙΑ ΕΡΝΑΝΤΕΘ) -10 ποιήματα (poemas)




Ο Άλμπερτ Γκαρθία Ερνάντεθ (Albert Garcia i Hernàndez) γεννήθηκε στη Βαλένθια το 1949. Είναι ποιητής βραβευμένος στη χώρα του με σημαντικά βραβεία ποίησης, ψυχαναλυτής στο επάγγελμα, ελληνιστής και γνωστός στιχουργός. Συνεργάστηκε από το 1987 μέχρι σήμερα με την γνωστή καλλιτέχνιδα και τραγουδίστρια Μαρία ντελ Μαρ Μπονέτ. Το 1992 μετέφερε εικοσιτέσσερα τραγούδια στα καταλανικά Ελλήνων ποιητών μελοποιημένων από τον Μίκη Θεοδωράκη που ερμηνεύτηκαν από την γνωστή τραγουδίστρια Μαρία ντελ Μαρ Μπονέτ. Τα ποιήματα του δημοσιεύτηκαν σε πολλές ανθολογίες στη χώρα του και μεταφράστηκαν στα ισπανικά, στα γαλλικά, στα σλοβάκικα, στα ελληνικά και στα βασκικά. Το 1998 συμμετείχε στο τρίτο συμπόσιο ποιητών της Μεσογείου στην Καβάλα. Το 2005 μετακομίζει στην Βαρκελώνη. Είναι μέλος της Εταιρείας των Καταλανών συγγραφέων. Δημοσίευσε δέκα βιβλία ποίησης. Είναι μέλος του κύκλου των ισπανών συγγραφέων και των φίλων της ποδοσφαιρικής ομάδας της Μπαρτσελόνα που μέσα από διάφορες εκδηλώσεις προσπαθούν να φέρουν πιο κοντά το ποδόσφαιρο και  τη λογοτεχνία.

Albert Garcia i Hernàndez (Ciudad de València, 1949)

Autor de canciones desde el año 1962 (Marina Rossell, Lluís Miquel i els 4Z, Mamen, Trullars, Quarantamaula...). Letrista y adaptador habitual de Maria del Mar Bonet desde el año 1987 (Gavines i dragons, Coreografies, El·las, Salmaia, El cor del temps, Amic amat, Terra secreta, Bellver). En 1992 escribió 24 adaptaciones al catalán de poetas griegos musicados por Mikis Theodorakis e interpretados por Maria del Mar Bonet. Sus poemas aparecen recogidos en las antologías Ai, València (Edicions 96, 2003, ed. de M. J. Escrivà y P. Sif), Jocs Florals a Cavanilles (Universitat de València, 2005), 62 poemes per l’Ovidi (València, Brosquil, 2008) i For sale (València, Edicions 96, 2010). Ha sido traducido al esloveno, al francés, al gallego y al castellano.Desde el año 1997 hasta el 2016, escribe quincenalmente en el Quadern de Cultura de la edición valenciana del diario El País.Del 1998 al 2016, miembro del consejo de redacción de la revista electrónica internacional de cultura i psicoanálisis Acheronta, con sede en Argentina (www.acheronta.org). En el año 1998 participó en el III Simposio de Poetas Mediterráneos en la ciudad griega de Kavala. Es miembro de la Associació d’Escriptors en Llengua Catalana.En 2005 se traslada a Barcelona. Lector de francés, italiano y portugués para diversas editoriales.Se publicaron hasta hoy once librossss de su poesía y un  libro de narrativa juvenil.

Mετάφραση (Traducción): Άννα Στεργίου (Ana Stergiou)

ΕΛΛΑΣ (1)

Si estando en Alexandrópolis o en Kavala te visita el amanecer,
y aún no despertó la calima,
déjate mirar Samotracia.
Así harás en Sithónia
cuando Athos se deja ver.
Si has de bajar al sur,
no vayas más allá de la norteña Salónica
y saluda de mi parte al sefardita que queda.
Pero si quieres más sur, da un salto a Monemvasiá y deposita
una flor roja en la fecunda letra esparcida
por Yannis Ritsos, poeta comunista,
que a las raíces perpetuas de Romiossini
devolvió el arpón del sol con el que los hombres danzan
y se renuevan indómitos.
A todos diles de dónde vienes y te entenderán.
Y en las tabernas de Atenas desprovistas de idioma blanco
déjate invitar en cada γλέντι.

ΕΛΛΑΣ (1)

Αν βρίσκεσαι στην Αλεξανδρούπολη ή στην Καβάλα και σε επισκεφτεί η χαραυγή,
κι ακόμα δε ξύπνησε η ομίχλη,
αφέσου στη θέα της Σαμοθράκης.
Το ίδιο θα κάνεις και στη Σιθωνία
όταν ξεπροβάλει ο Άθως.
Αν πρόκειται να κατέβεις στο νότο,
μην πας πιο πέρα απ’ τη βορεινή Σαλονίκη
και χαιρέτησε εκ μέρους μου το Σεφαρδίτη που 'χει απομείνει.
Αλλά αν θες περισσότερο νότο, πετάξου ως τη Μονεμβασιά και εναπόθεσε
ένα κόκκινο γαρύφαλλο στη γόνιμη γραφή που διέδωσε
ο Γιάννης Ρίτσος, κομμουνιστής ποιητής,
που στις αέναες ρίζες της Ρωμιοσύνης
επέστρεψε το καμάκι του ήλιου με το οποίο οι άνθρωποι χορεύουν
κι ξαναγέννιονται αδάμαστοι.
Και πες σε όλους από πού έρχεσαι και θα σε καταλάβουν.
Και στις ταβέρνες της Αθήνας όπου δεν υπάρχει κενή γλώσσα
αφέσου να κληθείς σε κάθε γλέντι.

Στέργιος Ντέρτσας, 10 ποιήματα




Βόλος, 1970. Ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής. Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό ποιημάτων,  διηγημάτων  και μεταφράσεων ισπανόφωνων δημιουργών σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Συνεργάτης του περιοδικού ποιητικής επιθεώρησης www.poiein.gr. Το 2010 παρουσιάστηκε στο Βόλο το πρώτο του θεατρικό έργο με τίτλο «Το Δείπνο». Έχει διακριθεί στον διαγωνισμό διηγήματος Αντώνης Σαμαράκης το 2004. Από τις εκδόσεις Θράκα (Λάρισα, 2014) κυκλοφορεί η μετάφρασή του τριάντα ποιημάτων της Αλφονσίνα Στόρνι. Αποτελεί μέρος της επιστημονικής ομάδας (μαζί με τον Αλμπέρτο Μοντανέρ και τον Ιωάννη Κιορίδη) που μετέφρασε το Έπος του Μίο Σιντ (El  Cantar de mio Cid) στα ελληνικά, για πρώτη φορά απ’ ευθείας από το πρωτότυπο κείμενο (Εκδόσεις Ρώμη, Θεσσαλονίκη 2019). Εντός του 2019 αναμένεται να κυκλοφορήσει η πρώτη του ποιητική συλλογή.

 Ήλωση  
Στην μνήμη ενός Αδερφού

Ι

Ν’ ανοίγουνε τους δρόμους τους όλες οι θάλασσες
και να νοιώθουμε τα κύματα της  καρδιάς να σπουν  στα χείλη.
Γλυκό ενίοτε το ναυάγιο ως γεύση.
Τρεμάμενοι  που πλέον δεν φοβόμαστε άλλο πια,
που μες  στη σιωπή μας  σπαθιά με πυρωμένη μνήμη
χαϊδεύουνε τον ομφάλιο λώρο της ανάγκης. 
Στα  αποπνικτικά  μας όνειρα
οι κερασιές να ζητούν ερέβη για να θρέψουν
το όργιο της ανθοφορίας τους.
Να μας ζητάει εντός της επιμόνως η γιορτή
και το πρώτο  βήμα μας να το πυρώνει  το ρίγος της αβύσσου,
Κρόνος που τρώει τα  παιδιά του.
Το επόμενο όμως, αν δεν χαθούμε σ’  αμφιβολίες και σε δισταγμούς,
χορός σωμάτων εκστατικών στα χαμομήλια μίας πατρίδας που τόσα χρόνια
δεν βρήκε να δώσει λίγο ρυθμό στις λιγοστές χαρές μας,
να βγούμε απ’ τον λαβύρινθο με μια ανάσα μόνο.  
Μες στα ποιήματα του Κάλβου να βρεθούμε, λέει, ξαφνικά
και να σε λένε Πολυξένη.
Εκεί που οι πέτρες έχουνε φλέβες και αίμα ζητούν κατεπειγόντως,
να γίνουνε βουνά
ή
τύψεις από κείνες
που κάνουν τον άντρα Άφοβο κι  Αγέρωχη τη γυναίκα.

10/11/2019

BARTOMEU LLINÀS FERRÀ, Το κρυστάλλινο ψάρι (El peix de vidre) και η Ελλάδα




BARTOMEU  LLINÀS FERRÀ 
Μπαρτομέου Γινάς Φερρά 
Εσπόρλες, Μαγιόρκα, 1952


Δάσκαλος, πτυχιούχος Ιστορίας και εκπαιδευτικός επιθεωρητής. Διετέλεσε επαρχιακός διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας και Επιστημών στις Βαλεαρίδες Νήσους, γενικός διευθυντής Επαγγελματικής Κατάρτισης και Εκπαιδευτικής Επιθεώρησης και περιφερειακός Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού της Αυτόνομης Κυβέρνησης των Βαλεαρίδων Νήσων. Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα σεμινάρια και συνέδρια με παρουσιάσεις και διαλέξεις και έχει γράψει πολλά έργα ιστορίας και εκπαίδευσης. Είναι συγγραφέας και συν-συγγραφέας πολλών βιβλίων: Experiència interdisciplinaria sobre  “La deixa del geni grec, Διεπιστημονική εμπειρία στο “Η κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού”, (1983), Un somni esqueixat: biografia de Tomàs Seguí, Ένα σπασμένο όνειρο: η βιογραφία του Τομάς Σεγκί, (1984), Binifaldó, un camp d’aprenentatge a la Serra de Tramuntana de Mallorca, Μπινιφαλντό, ένας καταυλισμός περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην οροσειρά Τραμουντάνα της Μαγιόρκας, (1990), Illa al sud. Un centre de vacances escolars a l’illa de Formenter, Νησί στον νότο. Ένα κέντρο σχολικών διακοπών στο νησί της Φορμεντέρα, (1991), Illes Balears: Coneixement del medi, Βαλεαρίδες Νήσοι: Γνώση του Περιβάλλοντος, (1994), βιβλίο για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το αντίστοιχο Σημειωματάριο Πρακτικών, Llegendes i tradicions d’Esporles, Θρύλοι και παραδόσεις των Εσπορλών, (1996), Ciències Socials: Geografia i Història, Κοινωνικές Επιστήμες: Γεωγραφία και Ιστορία, (1998), βιβλίο για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το αντίστοιχο εγχειρίδιο μελέτης, el cartel, Els Reis Privatius de Mallorca, η αφίσα Οι Ιδιωτικοί Βασιλιάδες της Μαγιόρκας, (1998), El peix de vidre, Το κρυστάλλινο ψάρι, (2018).

ΖΩΗ ΣΑΜΑΡΑ -9 ΠΟΙΗΜΑΤΑ


  


Άμπελος η αλλοτρία

Πώς έγινες αγνώριστος λαέ
Ο Όμηρος ο Αλέξανδρος ο Σοφοκλής
σε φύτεψαν άμπελον καρποφόρον
Έσπειρες τον σίτον σου σε ημέρες αβροχίας
σκόρπισες τα πλούτη σου σε λαούς των ερήμων
αντάλλαξες μαζί τους είδωλα
φόρεσες τη χλαίνη της μωρίας
γονάτισες ευλαβικά μπροστά σε ανούσιους θεούς

Άφρονα λαέ
χαλκεύεις τα παρελθόντα
λησμονείς τα μέλλοντα
εγκαταλείπεις τις κόρες σου
την Ιλιάδα την Αλεξάνδρεια την Αντιγόνη
θρηνείς στο σκλαβοπάζαρο των συμφερόντων
εκλιπαρείς μια στάλα μνήμη
ενώ σφίγγεις στη μέση σου τον γόρδιο δεσμό της λήθης

Ας τραγουδήσει ο Όμηρος την μήνιν των προγόνων σου
ας πολιτίσει ο Αλέξανδρος πιο μακρινές ηπείρους    
κι ας στείλει ο Σοφοκλής τον Κρέοντα να σε καταδικάσει

Γιάννης Τζανετάκης -10 ποιήματα



Ο Γιάννης Τζανετάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1956. Από το 1975 ζει στην Αθήνα, όπου σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες και ακολούθως δραστηριοποιήθηκε ως δημοσιογράφος στον περιοδικό τύπο. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές: Μούμιες στην Πανσέληνο (1978), Απανθράκωση (1983), Όσο ακούω σε χρώμα (Πλέθρον 1985), Τα ζώα της Κυριακής (εκδόσις Το Δέντρο 1988 / εκδόσεις Καστανιώτη 1996), Με φώτα ερήμου (εκδόσεις Καστανιώτη 1992 / εκδόσεις Γαβριηλίδης 2002), Ονείρου έρως (εκδόσεις Καστανιώτη 1995, β΄ έκδοση 1999), Στο νήπιο με στυλό (εκδόσεις Καστανιώτη 1988), Βίος βαθύς (εκδόσεις Κέδρος 2004), Θαμπή πατίνα (Βραβείο Ποίησης του περιοδικού «Ο Αναγνώστης», εκδόσεις Πόλις, Νοέμβριος 2017 / β΄ έκδοση Δεκέμβριος 2017). Το 2002 εκδόθηκε στα σουηδικά μια επιλογή από το έργο του σε μετάφραση Γιαν Χένρικ Σβαν και Μαργαρίτας Μέλμπεργκ, με τίτλο Alt är väg (Όλα είναι δρόμος), στίχος του από τη συλλογή του Όσο ακούω σε χρώμα, ο οποίος στην ελληνική του απόδοση τιτλοφόρησε, το 1998, μια ταινία του Παντελή Βούλγαρη. Από το 1993 είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

Κουβέρτα


Ανασηκώστε το έδαφος
είναι κι αυτό κουβέρτα
παίξτε με τα ζώα στον αέρα
πετούν
μη σας φαίνεται παράξενο
ιδίως το πρωί τα συγκρατεί η πάχνη ψηλά
ορέγονται τον κυνηγό εκείνη την ώρα
είναι παραμύθια που χρειάζονται τον καθένα μας
χρώματα που πρέπει να ζήσουν

Με φώτα ερήμου

Φεύγοντας μέσα σ’ ένα χρόνο που δεν μπορεί
να σε ξαναφέρει
παρά σαν έκρηξη σ’ αυτό που λέμε
τρυφερή φθορά του πνεύματος
νιώθω πίκρα και περιφρόνηση
γι’ αυτό που έγινε ο κόσμος δίχως εσένα
χάθηκαν ξαφνικά οι στροφές
και η ζωή ανοίγεται ευθεία
Την τρέχω σιωπηλά με φώτα ερήμου
ευώδης και παράξενος σαν όνειρο στο τέλος του