6/17/2018

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΙΑΘΑΣ (ANTONIS SKIATHAS) -5 ΠΟΙΗΜΑΤΑ (POEMAS)


ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΙΑΘΑΣ
(ANTONIS SKIATHAS)

Μετάφραση: Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο
(Traducción: Josè Antonio Moreno Jurado)

  Ο Αντώνης Δ. Σκιαθάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπού­δασε Χημικός Μηχανικός. Ζει και εργάζεται στην Πάτρα. Ανθολογεί ποιητές και ποιήματα και γράφει κριτική λογοτεχνίας. Έχει εκδώσει 11 ποιητικές συλλογές. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε 11 γλώσσες. Είναι μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών. Συνδιηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό «Ελίτροχος» στη δεκαετία του ’90. Έχει δημιουργήσει και διαχειρίζεται το «Γραφείον Ποιήσεως».
 
Antonis Skiathas nació en Atenas el 1960. Ha esudiado Ingeñeria en la Universida de Patras donde vive y trabaja. Escribe excepto de la poesía reseñas críticas. Había  dirigido la década de los 90 la revista literaria Elítroxos. Se publicaron hasta hoy 11 colecciones de su poesía y sus poemas se han traducido en 11 idiomas. Es miembro de la Asociación de los Escritores Griegos y ha creado  y dirige la “Oficina de la Poesía”.




ΘΕΡΙΝΟ ΑΝΕΜΟΥΡΙΟ

III

H μοναξιά θανάτωσε
τα πάντα στον πλανήτη,
τις θάλασσες ερήμωσε,
ορφάνεψε τις πόλεις
και τα πουλιά μάς κύκλωσαν
με ράμφη σαν μαχαίρια.

Λίγα λεπτά είναι αρκετά
να μας θερίσουν όλους.
Οι ιαχές των προεστών
γιγάντωσαν στο έλος
και οι σκορπιοί στα χώματα
κεντούσαν τις κορδέλες,
καθώς νεκροί επέφταμε
ο Ζέφυρος απίθωσε
στην κόμη μας
τα άστρα.

VELETA DE VERANO

III

La soledad lo mató
todo en el planeta
asoló los mares,
dejó huérfanas a las ciudades
y las aves nos rodearon
con picos como cuchillos.

Pocos minutos son suficientes
para segarnos a todos.
Los alaridos de los más importantes
se agigantaron en el lodazal
y los escorpiones en la tierra
picaban las cintas,
cuando caíamos muertos
el Céfiro apoyó
en nuestros cabellos
los astros.

V

Φυραίνει ο τόπος ολοένα
χωματένιο σταμνί.
Γ. Σεφέρης

Μας αλυχτάνε τα σκυλιά
καθώς
στις όχθες τ’ ουρανού
ένα δρεπάνι υπέρπυρο σαπίζει
το φεγγάρι.
Τα γύρω δένδρα κρύβανε τα λείψανα
της μέρας.
Ο λιόκαμπος ωρίμασε στη λαξευμένη νύχτα.
Ω άρχοντα Γαβριήλ
στο αθωωμένο μας κορμί
εδώρισες το θρήνο του ωκεανού
και τα πανιά π’ αρμένισαν τους κόλπους
του Γυθείου!
H συμμετρία έσπασε.

Λίγα δελφίνια της Ηούς
και μια σπηλιά με όρνιθες
στο ακρωτήρι Ταίναρο
εξέβρασαν τα κύματα
ταγίνωτου πελάγους.

V

Disminuye, ah lugar enteramente
cantarillo de tierra.
Y. Seferis

Nos gritan los perros
cuando
en las orillas del cielo
una guadaña pudre
la luna.
Los árboles de alrededor ocultaban
los despojos del día.
El sol del campo maduró en la noche esculpida.
¡Oh, señor Gabriel,
a nuestros cuerpos inocentes
regalaste el lamento del océano
y las velas que navegan los golfos
de Gythio!
Se rompió la simetría.

Unos cuantos delfines de Eos
y una cueva con gallinas
en el cabo Ténaro
lanzaron a tierra las olas
del mar inmaduro.

TO ΖΩΔΙΟ ΤΟΥ ΟΔΟΙΠΟΡΟΥ

Στο σώμα της νύχτας
λάμνει ακρόπρωρο,
η έφηβη σελήνη.

Τα δυο κορμιά
κιθάρα και βιολί
τεντώνονται.
Σε λίγο θε νά σπάσουν.

Όλα τα σώματα χορδίζονται,
μα ελάχιστα τολμούν να σπάσουν.

EL HORÓSCOPO DEL CAMINANTE

En el cuerpo de la noche
rema, como mascarón,
la luna efébica.

Los dos cuerpos
guitarra y violín
se tensan.
Van a romperse al instante.

Todos los cuerpos se afinan
pero pocos osan romperse.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ

Α΄

Σε χρόνους περιττούς
η σύγκλητος διαµορφώνει τους εχθρούς,
ορίζει το στράτευµα,
ντύνει τα κορµιά στα χρώµατα της φύσης
τους δωρίζει το θάνατο.

Χειρονοµεί για τη ζωή σε χάρτες
οικολόγων,
πολιτικολογεί για το αύριο
καταστρέφοντας το σήµερα.

Η σύγκλητος αναζητά ίχνη νεκρών
ορίζοντας τους αντιπάλους,
κερδίζει τη µια µετά την άλλη
τις µάχες,
κυριαρχεί στο όρος,
κατακτά τα ιερά.

Σε χρόνους περιττούς
η σύγκλητος σχεδιάζει εποικισµούς
στο όρος,

κι ας αγνοεί το όρος.

EL DERECHO DEL SENADO

A΄

Durante bastantes años
el senado da forma a los enemigos
determina el ejército
viste los cuerpos con los colores de la naturaleza
les regala la muerte.

Gesticula sobre la vida en mapas
de los ecólogos,
politiquea sobre el mañana
destruyendo el hoy.

El senado investiga huellas de muertos
determinando a los adversarios
gana las batallas una
tras otra
domina la montaña
conquista los lugares sagrados.

Durante bastantes años
el senado proyecta colonizaciones
en la montaña,

aunque desconoce la montaña.

Β΄

Σε χρόνους άρρητους
η λάβα
σκεπάζει το άγονο,
καλύπτει τα σπίτια, τους κήπους,
βάφει τα νερά,
παρασύρει τα βράχια στο πέλαγος.

Η λάβα ρέει
στους κοιτώνες των συγκλητικών
χωνεύει τα δικαστήρια.

Η λάβα καταστρέφει το βιωμένο.
Η λάβα κάνει εύφορο τον τόπο αναγεννά την άμπελο και όσα κλαδιά δίνουν καρπούς.
Η λάβα ολοκληρώνει τη θέαση προς το πέλαγος, συμφιλιώνει τα χρώματα, ανατρέπει τη σύγκλητο και ορίζει νέα.

Σε χρόνους άρρητους
η λάβα είναι η σύγκλητος
και η λάβα μοιρολογεί
στο όρος.

B΄

En tiempos indecibles
la lava
cubre el campo estéril
oculta las casas, los jardines,
tiñe las aguas,
arrastra las rocas al mar.

La lava corre
por los dormitorios de los senadores
se mete en los tribunales de justicia

La lava arruina la vida.
La lava vuelve fértil el lugar hace renacer la viña y cuantas ramas dan frutos.
La lava completa la vista hasta el mar, reconcilia los colores, derriba
el senado y delimita uno nuevo.

En tiempos indecibles
la lava es el senado
y la lava canta lamentos
en la montaña.