12/09/2018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΚΑΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΑΥΡΑΚΗ, MODUS VIVENDI


  


Ν’ ακούς πάντα την καρδιά σου

Προσέγγιση στο βιβλίο με τίτλο modus Vivendi με κείμενα της Ελευθερίας Σταυράκη και ζωγραφική του Τάσου Παπαηλιού, εκδόσεις Παρουσία, 2018

Παρέλαβα το βιβλίο πριν λίγες ημέρες στον χώρο του Polis Art Café ένα βροχερό απόγευμα Κυριακής, λαμβάνοντας μαζί με αυτό και δύο θετικούς οιωνούς. Η βροχή ο ένας και η γεμάτη με κόσμο –ενόψει παρουσίασης βιβλίου– αίθουσα, παρά την επίμονη βροχή. Τρία λοιπόν τα καλά της μοίρας μου εκείνη την ημέρα.
Στο μετρό, άφησα το άλλο βιβλίο που είχα μαζί μου για να διαβάζω κατά την έλευση και υπέκυψα στη μαγεία του βιβλίου που παρουσιάζεται σήμερα. Κοίταζα και ξανακοίταζα το εξώφυλλο. Τι να θέλει να πει; Πώς αυτές οι δύο γυναικείες προτομές δηλώνουν το  modus Vivendi, τον τρόπο ζωής; Τον τρόπο να ζεις ή το συμβιβασμό μεταξύ δύο πλευρών, δύο μερών, την αμοιβαία ανοχή για την πορεία στο χρόνο; Προσπαθούσα πριν ανοίξω το βιβλίο να διαισθανθώ μέσα από το έργο του Τάσου Παπαηλιού τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τις σελίδες.

11/23/2018

ΕΡΑΤΩ (ERATO), Τεύχος 5o (Σεπτέμβριος του 2018) / Número 5 (Septiembre de 2018)



Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

(LA POESÍA DEL PAISAJE URBANO)


ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
(INDICE)
ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ
CARMELO SANCHEZ MUROS (ΚΑΡΜΕΛΟ ΣΑΝΤΣΕΘ ΜΟΥΡΟΣ)                         
ANTONIO CARVAJAL (ΑΝΤΟΝΙΟ ΚΑΡBΑΧΑΛ)                                          
JUAN DE LOXA (ΧΟΥΑΝ ΝΤΕ ΛΟΞΑ)                                                         
JOSÉ ANTONIO MORENO JURADO
(ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΟΡΕΝΟ ΧΟΥΡΑΔΟ)                                         
ABELARDO LINARES (ΑΒΕΛΑΡΔΟ ΛΙΝΑΡΕΣ)                                             
JUSTO NAVARRO (ΧΟΥΣΤΟ ΝΑΒΑΡΟ)                                                        
JOSÉ GUTIÉRREZ (ΧΟΣΕ ΓΚΟΥΤΙΕΡΕΘ)                                                    
JOSÉ LUPIÁÑEZ (ΧΟΣΕ ΛΟΥΠΙΑΝΙΕΘ)                                                     
FERNANDO DE VILLENA (ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΝΤΕ ΒΙΓΕΝΑ)                            
ANTONIO RAMIREZ ALMANZA
(ΑΝΤΟΝΙΟ ΡΑΜΙΡΕΘ ΑΛΜΑΝΘΑ)                                                   
JOSÉ JULIO CABANILLAS (ΧΟΣΕ ΧΟΥΛΙΟ ΚΑΜΠΑΝΙΓΙΑΣ)                    
PEDRO SEVILLA (ΠΕΔΡΟ ΣΕΒΙΓΙΑ)                                                             
MARÍA ROSAL (ΜΑΡΙΑ ΡΟΣΑΛ)                                                                     
LUIS MUÑOZ (ΛΟΥΙΣ ΜΟΥΝΙΟΘ)                                                               
ROGER WOLFE (ΡΟΤΖΕΡ ΓΟΥΛΦ)                                                               
ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ (STÉFANOS STEFANIDIS)                             
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΙΕΡΗΣ (MIJALIS PIERIS)                                                           
ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΑΣΟΣ ΦΑΛΚΟΣ (TASOS FALKOS)                                                             
ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ (TOLIS NIKIFORU)                                                  
ΜΕΛΙΤΑ ΤΟΚΑ-ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ
(MELITA TOKA-KARAJALIU)                                                           
ΓΙ­Α­Ν­ΝΗΣ ΠΑ­ΤΙ­ΛΗΣ (YANIS PATILIS)                                                         
ΞΑΝΘΟΣ ΜΑΪΝΤΑΣ (XANTHOS MAINTÁS)                                               
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ (YORGOS MARKÓPULOS)                            
ΚΟΥΛΑ ΑΔΑΛΟΓΛΟΥ (KULA ADALOGLU)                                                            
ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΣΤΑΚΑΣ (SOTIRIS PASTAKAS)                                              
ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ (STELIOS KARAYANIS)                                                
ΛΙΑΝΑ ΣΑΚΕΛΛΙΟΥ (LIANA SAKELÍU)                                                      
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ (VANGELIS TASIOPULOS)                           
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΙΑΘΑΣ (ANTONIS SKIATHAS)                                             
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΑΥΡΑΚΗ (ELEFTHERIA STAVRAKI)                                  
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΥΒΑΤΑ (DÍMITRA KUVATA)                                                 
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΚΙΡΓΚΕΝΗΣ (STAVROS GUIRGUENIS)                                   
ΠΕΤΡΟΣ ΓΚΟΛΙΤΣΗΣ (PETROS GOLITSIS)                                                            

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ, Ηλίας Γκρής, Σαν άλλος Οιδίποδας, εκδ. Γκοβόστη, 2018




Στην πολυθεματική συλλογή Σαν άλλος Οιδίποδας του Ηλία Γκρή, το θεματολογικό υπόστρωμα όσο και η χρονική ευρύτητα σε υποχρεώνουν να συναλλάσσεσαι με αλλεπάλληλες εκπλήξεις: ο χρόνος μετεωρίζεται, ο τόπος διεκδικεί τον ιστορικό του χρόνο, το περιβάλλον αλλοιώνει την εντύπωση και οι κραδασμοί της ψυχής συναρμολογούν τα κτερίσματα και τα θραύσματα του συγκινησιακού φορτίου. Το παρόν σε μια απολογιστική μέριμνα δοκιμάζεται και ταυτοποιείται στους στίχους του ποιητή. Από τα παραπάνω θα επιλέξω για το μικρό τούτο ταξίδι να μιλήσω για το φλεγμένο έλκος του Ηλία Γκρή. Εκείνο που εμένα τουλάχιστο με συγκινεί ιδιαίτερα λόγω των κοινών καταβολών. Είναι ακριβώς η μοίρα του τόπου μας, το στίγμα της ζωής μας που αντιγράφει τα καθέκαστα και παλεύει με τα καθεστώτα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ





ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ
                 
                          Στον Στέλιο Καραγιάννη

1.
Χτυπάν την πόρτα μου χαράματα.
Ποιητής είμαι. Δεν εφημερεύω.
Πνευματικός άνθρωπος: σκληρή δουλειά
Σε κρίσιμους καιρούς.

2.
Ακόμα κι οι χθόνιοι άγγελοι
Έχουν όρια. Έτσι πρέπει.
Για να συντηρηθούν κι αυτοί
Ζωντανοί μέχρι πέρατος.
Αλίμονό σου αν σε καταραστεί
Άγγελος.
Το τέλος σου βίαιο και τραχύ.

11/10/2018

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ -7 ΠΟΙΗΜΑΤΑ



Η Χριστίνα Οικονομίδου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται σήμερα. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Μόναχο και στην Αθήνα. Από το 1994 απασχολείται στον χώρο του βιβλίου και του πολιτισμού. Άρθρα, κείμενα και βιβλιοκρισίες της δημοσιεύονται τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Έχει εκδώσει δεκαεννέα βιβλία εκ των οποίων τα τέσσερα είναι ποίηση. Διηγήματα και κείμενά της συμπεριλαμβάνονται και σε συλλογικές εκδόσεις.

Αντίκρυ στο παράθυρό μου

μια γυναίκα καταπίνει έντομα
την ώρα που αναπνέει.
Αργότερα,
καθώς εκείνα αναδεύονται
μες στο στομάχι της
γίνονται βουητό, φωνή.
λόγια συνηθισμένα
σε στόματα άλλων.
Καμιά φορά, επίσης,
όταν ρεύεται
τα έντομα τη βοηθούν
να τραγουδήσει

και τότε με ξυπνά
η μουσική
της καθημερινότητας.

11/03/2018

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΛΙΑΣ (YANIS TOLIAS) -5 ΠΟΙΗΜΑΤΑ (POEMAS)



Ο Γιάννης Τόλιας είναι ποιητής, γεννημένος το 1956 στην Πάτρα. Ζει και εργάζεται στην ίδια πόλη. Έργα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και περιλαμβάνονται σε ανθολογίες. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά και στα Γαλλικά. Για τη συλλογή του "Ονειρόδραμα" τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης από τη Στέγη Καλών Τεχνών & Γραμμάτων. Το 2012 έγινε αφιέρωμα προς τιμήν του στο πλαίσιο των Ημερών Ποίησης στο Πολύεδρο, στην Πάτρα.



ΚΡΥΦΑ  ΚΑΛΕΙΣ

Ζωγραφίζεις μυσταγωγίες όρασης
Υποδύεσαι υγρές νοσταλγίες αφής

Κατεβαίνεις τη σκάλα
αφήνοντας αποτύπωμα παραπλάνησης
στο λαβύρινθο μιας ραγισμένης επιθυμίας

Αν και γνωρίζεις ότι ο χρόνος
δε λυπάται κανέναν
στέλνεις το δούρειο άρωμά σου
να διασχίσει το αναφιλητό της κλίνης

Με θαμπούς ψιθύρους
κρυφά καλείς
αισθήσεις που απώλεσαν τη μνήμη τους

Η τρυφερότητα της σκιάς σου
ερμηνεύει τους χρησμούς του απρόσμενου
απαλύνει το πένθος των μονολόγων

Εξαλείφοντας με φως τα ίχνη σου
συντρίβεις την περιπλάνηση
αγγέλλοντας θριαμβικά
το τέλος της νύχτας

Ξυπνάω ακρωτηριασμένος

Είναι αδιαπέραστο
το ναρκοπέδιο των ονείρων.

10/25/2018

Γιάννης Μ. Στρατούλιας, 8 ποιήματα



Ο Γιάννης Μ. Στρατούλιας είναι ψυχίατρος. Πρωτοεμφανίστηκε το 2013 στην ελληνική ποίηση με την ποιητική συλλογή «Οι μεταμορφώσεις του νερού» (εκδ. Πολύεδρο). Η δεύτερη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Η τυμβωρυχία του βλέμματος» κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος.
Γυ(μ)νὴ
Τὸ σεληνόφως ἀγγίζοντας
τὴ γυμνή σου πλάτη
γίνεται φτερὰ ἀγγέλου.
Στὸ χῶμα ποὺ πατοῦν
τὰ γυμνά σου πέλματα
φυτρώνουν ἀρχαῖα ἀγάλματα.
Βουτώντας στὴ θάλασσα γυμνή,
γίνεται ὁ ἁγιασμὸς τῶν Ὑδάτων
καὶ τὸ κρεβάτι ποὺ ξαπλώνεις,
πάλι γυμνή,
αἱμάτινος ὠκεανὸς φαντάζει.
Νοσταλγία τοῦ ἀπόλυτου
καὶ συνένωσης μὲ τὸ πᾶν.


10/21/2018

ΘΕΟΔΟΥΛΗ ΑΛΕΞΙΑΔΟΥ, Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 1980




Η ποιητική γενιά του 1980 έχει ονομαστεί και «γενιά του ιδιωτικού οράματος», «γενιά των αμετόχων» ή «τέταρτη μεταπολεμική γενιά». Ο ληξιαρχικός της κύκλος περιλαμβάνει ποιητές που γεννήθηκαν από το 1956 και μετά και περίπου έως το 1967 και πρωτοδημοσίευσαν έργο τους μέσα στη δεκαετία του ’80 [1]. Οπωσδήποτε, η ομαδοποίηση των μεταπολεμικών ποιητών σε γενιές παραμένει ακόμα γραμματολογικά εκκρεμής, πόσο μάλλον της συγκεκριμένης, αρκετά πρόσφατης, η οποία σηματοδοτείται από δύο σημαντικά γεγονότα-περιόδους: τη μεταπολίτευση του 1974 και την οικονομική κρίση του 2009.
Έχει επισημανθεί ως ιδιαίτερο κοινό χαρακτηριστικό της περιόδου η απουσία ενός κοινού, συλλογικού οράματος, ενός κοινού ποιητικού μύθου. Τα ανθρωπιστικά, κοινωνικά οράματα που έθρεψαν την ποίηση της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς αρχίζουν σταδιακά, από την μεταπολίτευση και μετά, να εκπίπτουν και να μεταλλάσσονται σε πικρία, διάψευση, συνειδητοποίηση της απώλειας της συντροφικότητας και της αποδυνάμωσης του κοινωνικού ρόλου της ποίησης. Η θεματική της «ήττας» διαποτίζει τον ποιητικό λόγο και, σχεδόν κληρονομικά, παραλαμβάνεται από τους ποιητές της λεγόμενης δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, οι οποίοι συμμερίζονται την απογοήτευση των πρώτων μεταπολεμικών, έχοντας ωστόσο οι ίδιοι παραμείνει (λόγω ηλικίας) στο περιθώριο των κοινωνικών αγώνων και των ιδεολογικών διλημμάτων. Η κριτική έχει χαρακτηρίσει και τις δύο αυτές γενιές ως «χαμένες γενιές», είτε γιατί δεν είδαν τελικά τα οράματά τους να πραγματοποιούνται και βίωσαν τη σταδιακή απώλεια της συντροφικότητας (η πρώτη), είτε γιατί δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχουν στη διαμόρφωση της ιστορίας, όπως οι λογοτεχνικοί τους πατέρες, παρά έζησαν στον απόηχο των συνταρακτικών γεγονότων των προηγούμενων δεκαετιών (η δεύτερη). Σε κάθε περίπτωση, μεταξύ των δύο πρώτων μεταπολεμικών γενιών γίνονται φανεροί κάποιοι σημαντικοί κοινοί παρονομαστές, όσον αφορά τη θεματολογία και τους ποιητικούς στόχους, σε σημείο που, κατά τη γνώμη μας, να δικαιολογείται η συστέγασή τους κάτω από τον κοινό όρο «μεταπολεμικότητα» [2].

10/17/2018

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ, ΑΝΤΙ-ΣΤίΧΟΙ


O Ανδρέας Γεωργαλλίδης σπούδασε Παιδαγωγικά, Ιστορία-Αρχαιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Aκολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-Panthéon-Sorbonne και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Sussex (UK). Εξέδωσε επτά ποιητικές συλλογές και το ποιητικό του έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε δεκαέξι γλώσσες. Μετέφρασε το Tractatus Logico-Philosophicus στα ελληνικά (Ίαμβος, 2016) και είναι ο συγγραφέας του έργου From Theory to Mysticism: the Unclarity of the NotionObjectin Wittgensteins Tractatus (Cambridge Scholars, 2018), έργο το οποίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά σε μετάφραση του ιδίου (Ίαμβος, 2018).

10/15/2018

ПАТРИЦИЯ НИКОЛОВА -ΠΑΤΡΙΤΣΙΑ ΝΙΚΟΛΟΒΑ, 4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ




Μετάφραση: Ζντράβκα Μιχάιλοβα

Η Patritsia Nikolova είναι ποιήτρια, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας και θεάτρου. Γεννήθηκε στη Σόφια το 1979. Έχει κάνει σπουδές θεατρολογίας στην Εθνική Ακαδημία θεάτρου και κινηματογράφου «Κράστιο Σαράφοβ», καθώς και «Διοίκηση θεάτρου» και «Θεατρικής τέχνης» με ειδικότητα στη σημειωτική και την παιδαγωγική του θεάτρου. Έχει εκδώσει τέσσερεις ποιητικές συλλογές. Τα ποιήματα που δημοσιεύονται εδώ είναι από το τελευταίο της βιβλίο. Εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας και δημοσιογραφεί. Είναι κάτοχος του Εθνικού βραβείου γυναικείας ποίησης «Dora Gabe» (1999), καθώς και άλλων λογοτεχνικών βραβείων. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά στα αγγλικά, πολωνικά, γερμανικά, ελληνικά, αρμενικά και ιβρίτ. Διηγήματα, ποιήματα, κριτικές λογοτεχνίας και λογοτεχνικές μεταφράσεις της έχουν εκδοθεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Διετέλεσε μέλος της κριτικής επιτροπής του Εθνικού λογοτεχνικού διαγωνισμού «Petya Dubarova», καθώς και μέλος κριτικών επιτροπών σε εθνικά και διεθνή θεατρικά φεστιβάλ. Είναι μέλος του βουλγάρικου PEN.

Патриция Николова е поет, писател, театровед, литературен и театрален критик. Родена е в София през 1979 г. Завършила е Националната гимназия за древни езици и култури „Константин-Кирил Философ” с лицейна степен към Софийския университет, профили: Българистика и Философия. Завършила е НАТФИЗ „Кр. Сарафов”: Театрознание и Театрален мениджмънт, а също и Театрално изкуство с акцент върху семиотика и педагогика на изкуството. След 2000 г. и до сега активно поддържа театроведски и литературни рубрики в различни периодични издания. През 2003-2008 е работила като щатен редактор в сп. „Родна реч” и в Дом на детската книга към Министерство на образованието. Носител е на Националната награда за женска поезия „Дора Габе” (1999) и други отличия, номинации и награди. Има издадени четири книги с поезия.  Нейни творби са публикувани на гръцки, английски, унгарски, немски, полски, руски, сръбски, иврит, арменски език и др. Член е на българския ПЕН-клуб.

10/10/2018

Ηλίας Κουρκούτας, Επιλογή ποιημάτων



Ο Ηλίας Κουρκούτας είναι Καθηγητής Ψυχολογίας στο ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Κρήτης. Πέρα από το δημοσιευμένο επιστημονικό έργο (πάνω από 70 ξενόγλωσσα άρθρα/μονογραφίες, στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, γερμανικά), έχει δημοσιεύσει 1 ποιητική συλλογή. Πολλά ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά: Νέο Επίπεδο, Ποιείν, Φρέαρ, Bibliotheque, Θράκα, Φτερά Χήνας, Γραφή, Fractal, κλπ. Δημοσίευσε επίσης ποιήματα στα Γαλλικά (Arbre a Paroles, Cannard Dechaine, Glass).

10/06/2018

ΜΙΧΑΗΛ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ -7 ΣΟΝΕΤΑ



Γεννήθηκε στην Σύρο. Σπούδασε θεολογία, φιλολογία και νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Καθηγητής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Γράφει, αγιογραφεί και ζωγραφίζει παιδιόθεν.

ΟΙ ΛΙΘΙΝΟΙ

Μικρό παιδί, σαν έβλεπα στην πόλη
τις προτομές, τους ανδριάντες -Όλοι
νόμιζα άνθρωποι ήταν που κατάματα
είδαν τη Μέδουσα.. Και άμα τα

χρόνια περάσανε κι άλλος ορίζοντας
φωτός μου ανοίχτη. Ο παιδικός μου νους
μιαν απορία είχε, παγερούς γνωρίζοντας
ανθρώπους, μαρμαρένιους, πέτρινους

Ποια Μέδουσα με κεφαλή όλο φίδια
είδανε κι έγινε η σάρκινη καρδιά τους
με πέτρα και λιθάρι ίδια

Και δεν γελούν τα χείλια, κι η ματιά τους...
Απάντηση έδωσα, θαρρώ αληθινή
Το είδωλό τους βλέπουν, και στοιχειώνουν λίθινοι