12/26/2017

ΧΟΥΑΝ ΝΤΕ ΛΟΞΑ (JUAN DE LOXA), 5 ποιηματα (5 poemas)



ΧΟΥΑΝ ΝΤΕ ΛΟΞΑ
(JUAN DE LOXA)
(Granada, 1944)

Poeta y periodista, realiza estudios en el Insigne Real y Pontífice Colegio del Sacromonte, en la Facultad de Filosofía y Letras de Granada, Escuela Normal de Granada y Murcia y en La Complutense de Madrid en la rama de Ciencias de la Imagen. Su andadura literaria se inicia más formalmente, con la fundación en 1968 de la revista “Poesía 70”, al cuidado de Claudio Sánchez Muros. Pone en marcha asimismo, “Manifiesto Canción del Sur”, de gran proyección desde 1969. Textos de Juan de Loxa, han sido traducidos a varios idiomas, apareciendo Christian Dios en cada rincón de mi cuerpo, en lengua griega. Posee Juan de Loxa varios premios literarios y de popularidad. Le ha sido impuesta la Medalla de Honor, de la Real Academia de Bellas Artes de Granada. En la actualidad, continúa la redacción de sus memorias bajo el título No es Dauro todo lo que reluce.

Ο Χουάν ντε Λόξα είναι ποιητής και δημοσιογράφος. Σπούδασε στη Γρανάδα και τη Μαδρίτη φιλοσοφία, φιλολογία και εικαστικές τέχνες. Στα ισπανικά γράμματα εμφανίστηκε το 1968 με την ίδρυση της επιθεώρησης Ποίηση ’70. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα ελληνικά και σε άλλες γλώσσες. Βραβευμένος ποιητής για το έργο του και την προσφορά του στον ισπανικό πνευματικό πολιτισμό, υπήρξε για δεκαετίες διευθυντής του Μουσείου Λόρκα, στο χώρο του οποίου εγκαινίασε την αίθουσα Κατίνας Παξινού επί υπουργείας Μελίνας Μερκούρη.
            Έχει εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές, ενώ διαθέτει αδημοσίευτο σημαντικό ποιητικό έργο. Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από διάσημους ισπανούς μουσικοσυνθέτες. Αξιοσημείωτη και είναι η -επί δεκαετίες- παρουσίαση από τον ίδιο της ισπανικής ποίησης στο ραδιόφωνο. Υπήρξε επίσης στενός φίλος των Σαλβαδόρ Νταλί και Ραφαέλ Αλμπέρτι. Σήμερα ζει μεταξύ Γρανάδας και Μαδρίτης καταγράφοντας τις αυτοβιογραφικού χαρακτήρα αναμνήσεις του. Είναι μέλος πολλών ακαδημιών τέχνης και ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Γραμμάτων της Γρανάδας.


A MORENTE

(Al cantaor Enrique Morente,
en su homenaje de la
Peña flamenca “La Platería”,
del Albaicín)

No es este hombre un cantaor: es la tormenta
para resurrección de los poetas enterrados
bajo el sauce de san Juan de la Cruz.
Corazón de vinilo,
                      Enrique
también se llama amor
                     y a Morente alargo el verso tímido,
mientras tirita el frío del mundo
y un eco acaricia la noche, eterno soplo.


ΣΤΟΝ MOΡENTE

(Στον τραγουδοποιό Ενρίκε Μορέντε,
στο αφιέρωμα σ’ αυτόν
από την «La Platería»,
στο  Αλμπαïθίν)

Δεν είναι τραγουδοποιός ο άνθρωπος αυτός: είναι η καταιγίδα
για την ανάσταση των θαμμένων ποιητών
κάτω απ’ την ιτιά του Σαν Χουάν δε λα Κρουθ1.
Καρδιά από βινίλιο,
                       Ενρίκε
ονομάζεται επίσης έρωτας
και στο «a Morente»2 παρατείνω τον συνεσταλμένο στίχο,
καθώς απλώνεται  η παγωνιά του κόσμου
και μια ηχώ χαϊδεύει την νύχτα, αιώνια πνοή.


1 Θρησκευτικός ποιητής και μυστικιστής της ισπανικής Αναγέννησης.
2 Amor-Morente: λογοπαίγνιο με το όνομα του τραγουδιστή.


ΧΟΣΕ ΓΚΟΥΤΙΕΡΕΘ (JOSÉ GUTIÉRREZ), 6 ΠΟΙΗΜΑΤΑ (4 poemas)



ΧΟΣΕ ΓΚΟΥΤΙΕΡΕΘ
(JOSÉ GUTIÉRREZ)
(Granada, 1955)

Con tan sólo 21 años publicó su primer poemario, Ofrenda en la memoria (1976, Granada, “Silene”, colección que ha codirigido), al que siguieron Espejo y laberinto (1978, Málaga, Ed. Angel Caffarena), El cerco de la luz (1978, Granada, col. “Ánade”, de la que fue co-director en su primera etapa), La armadura de sal (1980, Madrid, col. “Scardanelli”, Ed. Hiperión), y De la renuncia (1989, Madrid, Ed. Trieste, con prólogo de Antonio Muñoz Molina), libro del que existen una edición bilingüe en Francia (2010, Ed. “L’Oreille du Loup”) y una reedición española (2010, Ed. Polibea). Sus poemas han sido asimismo traducidos al griego, al francés y al italiano, y están incluidos en distintas antologías de poesía española: Las voces y los ecos (1980, Madrid, ed. Júcar), Florilegium. Poesía última española (1982, Madrid, ed. Espasa-Calpe, Selecciones Austral), Postnovísimos (1986, Madrid, col. “Visor”), Poesía española reciente 1980-2000, (2001, Madrid, Ed. Cátedra), entre otras. Fue director de la revista cultural El Fingidor (34 números publicados), editada por la Universidad de Granada, institución donde se dedica desde 1976 a tareas editoriales, culturales, y periodísticas.

            Ο Χοσέ Γκουτιέρεθ είναι ποιητής και δοκιμιογράφος. Γεννήθηκε στη Γρανάδα το 1955. Θεωρείται από την κριτική ως ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς ποιητές της γενιάς του ’80 και χαρακτηριστικός εκπρόσωπος του ρεύματος της poesía intimista. Τα ποιήματά του μεταφράστηκαν σε διάφορες γλώσσες. Ζει στη Γρανάδα και είναι υπεύθυνος τύπου του πανεπιστημίου της. Διευθυντής για πολλά χρόνια του περιοδικού κουλτούρας El Fingidor που εξέδιδε το πανεπιστήμιο της Γρανάδας.  Από το 1976 εξέδωσε επτά ποιητικές συλλογές και τα ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται σε αντιπροσωπευτικές ανθολογίες ποίησης της γενιάς του. Το 2008 ανέγνωσε ποιήματά του στη Σύρο κατά τη διάρκεια παρουσίασης του έργου του στο θέατρο Απόλλων.



ISLA DE CLARIDAD

No sabía que el tiempo avivara
con los años su antigua y alba lumbre.

Una cometa azul cegó la llama
y esa mano invisible que la guiaba.
Yacían las cenizas en estelas
de dolor, de orfandad, de olvido…
Flotaban las pavesas desoladas
por el cautivo cielo.

No sabía que el tiempo retornaba
a prodigar su fuego ensimismado.

Pero se hizo el prodigio.
Se abrió paso tu voz
como el sol que desnuda la colina,
como nieve encendiendo otra alborada:
lluvia feraz que absuelve la memoria.

Me emboscó en el silencio tu mirada:
isla de claridad, nocturno lago.
 
Y supe que los años a veces nos devuelven
tanta pasión naufragada en el aire,
tanto amor entregado al viento.

No sabía que el tiempo me llevaba
a ti, única verdad, hoguera y fuente.



ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ

Δεν ήξερα ότι ο χρόνος θα ζωντάνευε
με τον καιρό την αρχαία λευκή φωτοβολή του.

Ένας γαλάζιος χαρταετός θάμπωσε τη φλόγα
και το αόρατο χέρι που τον οδηγούσε.
Κείτονταν οι στάχτες σε σημάδια
πόνου, ορφάνιας, λησμονιάς…
Επέπλεαν τα αποκαΐδια της απόγνωσης
στον αιχμάλωτο ουρανό.

Δεν ήξερα ότι ο χρόνος επέστρεφε
για να επιδαψιλεύσει την εσωτερική του φλόγα.

Αλλά έγινε το θαύμα.
Η φωνή σου άνοιξε το δρόμο
σαν τον ήλιο που ξεγυμνώνει το λόφο,
σαν χιόνι που φωτίζει μιαν άλλη αυγή:
βροχή γόνιμη που απαλλάσσει τη μνήμη.

Με παραμόνευε στη σιωπή το βλέμμα σου:
νησί της καθαρότητας, νυχτερινή λίμνη.

Κι εννόησα ότι τα χρόνια μερικές φορές μάς επιστρέφουν
τόσο πάθος ναυαγισμένο στον αέρα,
τόση αγάπη παραδομένη στον άνεμο.  

Δεν ήξερα ότι ο χρόνος με έφερνε
σε σένα, μοναδική αλήθεια, φωτιά και πηγή.

12/03/2017

Σύγχρονη Ισπανική Ποίηση 32 Ποιητές (Poesía Española Moderna 32 Poetas), Εκδόσεις Ρώμη 2017


Σύγχρονη Ισπανική Ποίηση
32 Ποιητές

Poesía Española Moderna
32 Poetas

Μετάφραση (Traducción)
Στέλιος Καραγιάννης
Άννα Στεργίου
(Stelios Karayanis
Ana Steryìou)

Εκδόσεις Ρώμη (Romi Publishing)
Θεσσαλονίκη (Salónica), 2017

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
      
PRÓLOGO        
ΠΡΟΛΟΓΟΣ        
ΡΑΦΑΕΛ ΓΚΙΓΕΝ (RAFAEL GUILLÉN)        
ΚΑΡΜΕΛΟ ΣΑΝΤΣΕΘ ΜΟΥΡΟΣ (CARMELO SÁNCHEZ MUROS)   
ΑΝΤΟΝΙΟ ΚΑΡΜΠΑΧΑΛ (ANTONIO CARVAJAL)  
ΝΑΡΘΕΟ ΑΝΤΙΝΟ (NΑRΖEO ANTINO)  
ΧΟΥΑΝ ΝΤΕ ΛΟΞΑ (JUAN DE LOXA)  
ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΟΡΕΝΟ ΧΟΥΡΑΔΟ (JOSE ANTONIO MORENO JURADO)  
ΑΝΝΑ ΡΟΣΕΤΙ (ANA ROSETTI)  
ΧΑΒΙΕΡ ΣΑΛΒΑΓΚΟ (JAVIER SALVAGO)
ΧΟΣΕ ΚΑΡΛΟΣ ΡΟΣΑΛΕΣ (JOSÉ CARLOS ROSALES)  
ΑΒΕΛΑΡΔΟ ΛΙΝΑΡΕΣ (ABELARDO LINARES)  
ΧΟΥΣΤΟ ΝΑΒΑΡΟ (JUSTO NAVARRO)  
ΧΟΣΕ ΓΚΟΥΤΙΕΡΕΘ (JOSÉ GUTIÉRREZ)  
ΧΟΣΕ ΛΟΥΠΙΑΝΙΕΘ (JOSÉ LUPIÁÑEZ)
ΠΕΔΡΟ ΕΝΡΙΚΕΘ (PEDRO ENRÍQUEZ)  
ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΝΤΕ ΒΙΓΕΝΑ (FERNANDO DE VILLENA)  
ΧΟΥΑΝ ΛΑΜΙΓΙΑΡ (JUAN LAMILLAR)  
ΧΟΣΕ ΧΟΥΛΙΟ ΚΑΜΠΑΝΙΓΙΑΣ (JOSÉ JULIO CABANILLAS)  
ΛΟΥΙΣ ΓΚΑΡΘΙΑ ΜΟΝΤΕΡΟ (LUIS GARCÍA MONTERO)  
ΠΕΔΡΟ ΣΕΒΙΓΙΑ (PEDRO SEVILLA)  
ΦΕΛΙΠΕ ΜΠΕΝΙΤΕΘ ΡΕΓΙΕΣ (FELIPE BENÍTEZ REYES)  
ΤΡΙΝΙΔΑΔ ΓΚΑΝ (TRINIDAD GAN)  
ΑΟΥΡΟΡΑ ΛΟΥΚΕ (AURORA LUQUE)  
ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΕΣΑ ΤΟΡΕ (JOSÉ ANTONIO MESA TORÉ)  
ΧΟΣΕ ΜΑΤΕΟΣ (JOSÉ MATEOS)  
ΑΛΒΑΡΟ ΓΚΑΡΘΙΑ (ALVARO GARCÍA)  
ΦΡΑΝΘΙΣΚΟ ΣΕΡΑΝΤΙΓΙΑ (FRANCISO SERRADILLA)  
ΑΜΕΛΙΝΑ ΚΟΡΕΑ ΡΑΜΟΝ (AMELINA CORREA  RAMÓN)  
ΧΟΣΕ ΡΙΕΝΤΑ (JOSÉ RIENDA)  
ΛΟΥΙΣ ΜΟΥΝΙΟΘ (LUIS MUÑOZ)  
ΡΑΦΑΕΛ ΑΝΤΟΥΝΕΘ ΑΡΘΕ (RAFAEL ANTÚNEZ ARCE)  
ΝΤΙΕΓΚΟ ΒΑΓΙΑ (DIEGO VAYA)