Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Σωτήρης Παστάκας, 5 ποιήματα (Sotirios Pastakas, 5 poemas)



[Ισπανική Mετάφραση: Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο (Traducción: José Antonio Moreno Jurado)]

Ο Σωτήρης Παστάκας (ποιητής, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και εκδότης) γεννήθηκε το 1954 στη Λάρισα όπου και ζει. Σπούδασε Ιατρική στη Ρώμη. Για 30 χρόνια εργάσθηκε ως ψυχίατρος στην Αθήνα. Το 2004 ίδρυσε την ηλεκτρονική επιθεώρηση ποιητικής τέχνης ΠΟΙΕΙΝ και το 2013 τη ΘΡΑΚΑ. Έχει εκδώσει μεταφράσεις ιταλικής ποίησης, δοκίμια και 12 ποιητικές συλλογές. Το τελευταίο του βιβλίο Τριλογία (Χαμένο  Κορμί, Συσσίτιο, Ροή Ρακής) κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρουσία το 2012. Έχει  μεταφραστεί σε 11 γλώσσες κι έχει διαβάσει ποιήματα σε διάφορα διεθνή ποιητικά φε- στιβάλ (San Francisco, Sarajevo, Izmir, Roma, Napoli, Siena, Cairo, Istanbul, κ.τ.λ.).


Sotirios Pastakas (poeta, traductor, essayista, editor) nació in 1954 in Larissa, donde vive. Ha estudiado Medicina en Roma. Ha trabajado como psychiatra treinta años en Atenas. El año 2004 ha fundado la revista digital de arte poética POIEN y el año 2013 la revista-editorial THRAKA. Ha publicado traducciones de poesía italiana, ensayos literarios y doce colecciones de poesía. Ha participado en varias reuniones y festivales internacionales de poesía (en San Francisco, Sarajevo, Izmir, Roma, Napoli,  Siena, Cairo, Istanbul, Kosovo, etc.). Sus poemas se han traducido en once idiomas.

Ι
Το φως που εγκλωβίστηκε στον κήπο.
Όχι τόσο ένας κήπος, όσο η ιδέα του κήπου.
Περπατάω ξυπόλητος με ένα φλουτ στο χέρι.
Πράσινα σκοτάδια αποπνέουν τα ύστερα φύλλα,
το τριφύλλι στις πατούσες, ο αφρώδης οίνος
στο λαρύγγι μου, η γεύση από ένα φιλί,
πάλι το αγιόκλημα, οι φιλενάδες
λίγο πριν συγκλίνουν και γίνουν ένα
απόψε, με τα φιλήδονα σκοτάδια του ύπνου.

La luz que quedó enjaulada en el jardín.
No tanto un jardín como la idea de jardín.
Ando descalzo con una copa de champánen la mano.
Verdes sombras exhalan las últimas hojas,
el trébol en las plantas de los pies, el vino espumoso
en mi garganta, el sabor de un beso,
otra vez la madreselva, las amigas
poco antes de converger y hacerse una
esta noche, con las sombras sensuales del sueño.

ΙΙ
Ένα κόκκινο τραπουλόχαρτο στο δρόμο.
Με οκτώ καρό ανοίγει την παρτίδα αυτό το καλοκαίρι, στο άδειο απόγευμα
της Κυριακής βρέθηκα με δύσκολο φύλλο,
κι ούτε έναν άσσο κρυμμένο στο μπατζάκι μου.
Για να διαβάσουμε λοιπόν το χαρτί
της ισότητας και της άρνησης, την αντίφαση
πλήρους αποτυχίας ή πλήρους επιτυχίας
τις διπλές αναλογίες δύο και τέσσερα.

Una roja baraja decartas en la calle.
Con el ocho de diamantes abre la partida este verano, en la tarde vacía
del domingo me topé con una carta difícil,
y ni siquiera un as escondido en una pierna de mis pantalones.
Para leer entonces la carta
de la igualdad y la negación, la contradicción
de la total desgracia o la total felicidad,
las dobles analogías, dos y cuatro.

ΙΙΙ
Δεν έσφαλα αρκετά. Έπρεπε να επιμείνω
λίγο περισσότερο, να επιδείξω μεγαλύτερη
επιμέλεια, εργατικότητα. Να επεξεργαστώ
το έμφυτο ταλέντο μου στην παρανομία,
τα κτυπήματα κάτω από τη μέση. Να εκμεταλλευτώ
το χαμογελαστό μου πρόσωπο
να τους εξολοθρεύσω όλους κι όχι να λάβω
αυτή τη μεταλαβιά της συγχώρεσης μετά.
Όχι, δεν αμάρτησα αρκετά, το παραδέχομαι.

No me equivoqué demasiado. Debía insistir
un poco más, mostrar un mayor
cuidado, laboriosidad. Retocar
mi natural talento para la ilegalidad,
los golpes por debajo de la cintura. Aprovechar
mi rostro risueño
para destruirlos a todos y no para tomar
después esta comunión de la absolución.
No, no pequé demasiado, lo acepto.

IV
Ένας άντρας είναι ο ακέραιος αριθμός
που προκύπτει από τα σφάλματα που διέπραξε
μείον το συντελεστή της επιδιόρθωσής τους.
Η τέλεια εκδοχή μιας διαδοχικής περιπλάνησης.
Ένα εγχείρημα μίμησης από βιβλία ίσως.
Από κινηματόγραφο σίγουρα. Παραδείγματα
πατέρα ισόποσα με το αλκοόλ στο αίμα.
Μια θαμπή κηλίδα ασάφειας. Μια ψευδαίσθηση
ο άντρας στο μυαλό μιας γυναίκας. Ενός φίλου.

Un hombre es el número completo
que resulta de los errores que cometió
menos el coeficiente de sus correcciones.
La acepción perfecta de un extravío sucesivo.
Quizás un intento de imitación de los libros.
Del cine seguramente. Ejemplos
de padre con igual cantidad de alcohol en sangre.
Un lunar oscuro de falta de claridad. Algoilusorio
el hombre en el cerebro de una mujer. De un amigo.

V.
Έτσι όπως περιφερόμαστε
πένητες από σπίτι σε σπίτι,
τρώγοντας τα σωθικά μας
και πίνοντας φθηνό κόκκινο
κρασί που μας βάφει
τη γλώσσα, μοιάζουν
οι συναντήσεις μας
συσσίτιο φιλόπτωχου ταμείου
παρά μ’ εκείνες του Συμποσίου.
Αν και οι ιδέες δεν μας λείπουν,
ούτε οι αυλητρίδες. Πού και πού
μας τιμά, μάλιστα, με την παρέα της
η Διοτίμα.

Así como correteamos
de casa en casa, pobres,
devorando nuestras entrañas
y bebiendo el barato vino
rojo que nos tiñe
la lengua, más parecen
nuestros encuentros
ranchos en las casas de caridad
que aquellas reuniones del Simposio. 
Aunque no nos faltan ideas
ni flautistas. A veces
nos honra, especialmente, con su pareja  
Diotima.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου